نشانه های ظهور

یک نوع از علامت‏های ظهور در کتاب‏ها دیده می‏شود، که وقوع آنها عادتا محال به نظر می‏رسد، مانند اینکه گفته شده: در وقت ظهور مهدی، خورشید از مغرب طلوع می‏کند و در نیمه ماه رمضان و پایان آن، خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی، رخ می‏دهدو...

 
معلوم است که لازمه وقوع چنین حوادثی، این است که نظم جهان بر هم بخورد و حرکت منظومه شمسی، تغییر یابد. امّا باید بدانید که مدرک این گونه علامت‏ها، اخبار آحادی بیش نیست که مفید یقین نیستند و اگر کسی در سندشان خدشه کرد، می‏تواند آنها را ساخته خلفای بنی امیّه و بنی عبّاس و عمّال آنان بداند.

 
به گزارش شفقنا به نقل از پایگاه آیت الله امینی ایشان به دو پرسش درباره ی ظهور حضرت مهدی (عج) پاسخ داده اند. متن پرسش و پاسخ به این شرح است:

 
[B]نشانه ‏هاى ظهور، تا چه اندازه صحّت دارند؟[/B][B] [/B]

 
برای ظهور حضرت صاحب الامر علیه‏السلام نشانه‏های بسیاری در کتاب‏های حدیث، ثبت شده است، امّا سخن گفتن از یکایک آنها، فرصتی گسترده می‏طلبد. بنابراین فقط چند نکته را یادآور می‏شویم:

 
الف: مدرک بعضی از نشانه‏های ظهور، خبر واحدی است که از طریق اشخاص مجهول الحال، یا غیر موثّق نقل شده و قابل اعتماد نیستند.

 
ب: احادیث اهل بیت، نشانه‏های ظهور را به دو نوع تقسیم کرده‏اند: یکی از آنها علامت‏های حتمی است، که به هیچ قید و شرطی مشروط نیست و باید قبل از ظهور واقع شود. نوع دوم را غیر حتمی معرّفی کرده‏اند و آن حوادثی است که به طور مطلق و حتم از

 
نشانه‏های ظهور نیست، بلکه مشروط، به شرطی است که اگر آن شرط تحقّق یابد، مشروط نیز متحقّق می‏شود و اگر شرط، مفقود گردد، مشروط نیز تحقق نمی‏یابد و مصلحت بوده که به طور اجمال از نشانه‏های ظهور شمرده شود.

 
ج: علامت‏های ظهور تا واقع نشوند، حضرت صاحب الامر ظاهر نمی‏گردد و حدوث هریک ازآنها دلیل است که ایّام فَرَج، تا اندازه‏ای نزدیک شده، امّا دلالتی ندارد که بعد از حدوث آن علامت و بی درنگ، حضرت صاحب الامر ظهور می‏کند. فقط درباره بعضی از آنها تصریح شده است که نزدیک ظهور آن حضرت واقع می‏شود.

 
د: بعضی از نشانه‏های ظهور به طور اعجاز و خارق العاده واقع می‏شوند، تا صحّت ادّعای مهدی موعود را تأیید کنند و فوق العادگی اوضاع را به جهانیان اعلام دارند.حکم این نشانه‏ها، با سایر معجزات یکسان است، و صرف اینکه با جریان عادی سازگارنیست، نباید مردود شناخته شود.

 
ه: یک نوع از علامت‏های ظهور در کتاب‏ها دیده می‏شود، که وقوع آنها عادتا محال به نظر می‏رسد، مانند اینکه گفته شده: در وقت ظهور مهدی، خورشید از مغرب طلوع می‏کند و در نیمه ماه رمضان و پایان آن، خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی، رخ می‏دهدو...

 
معلوم است که لازمه وقوع چنین حوادثی، این است که نظم جهان بر هم بخورد و حرکت منظومه شمسی، تغییر یابد. امّا باید بدانید که مدرک این گونه علامت‏ها، اخبار آحادی بیش نیست که مفید یقین نیستند و اگر کسی در سندشان خدشه کرد، می‏تواند آنها را ساخته خلفای بنی امیّه و بنی عبّاس و عمّال آنان بداند. زیرا در آن روزگار، افرادی به عنوان مهدی بر ضدّ دستگاه حاکم وقت، قیام می‏کردند و عده‏ای نیز پیرامون‏شان جمع می‏شدند. خلفای وقت چون می‏دیدند اصل احادیث مهدی، قابل انکار نیست، لذا حربه دیگری به کار بردند، تا بدان وسیله مردم را منصرف و کار نهضت علویّین را مختل سازند. بدان منظور، نشانه‏های محال را جعل کردند، تا مردم در انتظار آنها بنشینند و دعوت علویّین را اجابت نکنند.امّا اگر احادیث صحیح، مواردی را متذکر شدند: مانعی ندارد که چنین نشانه‏هایی، به طور اعجاز تحقق یابند، تا فوق العادگی اوضاع را به جهانیان اعلام کنند و اسباب یشرفت دولت حق را فراهم سازند. 
 
 
/ 0 نظر / 11 بازدید